Dit is wat Tonny Teunissen opvalt
  • Tonnie Teunissen
  • Leerling verzorgende IG
  • Opleidingslocatie Varenoord in Rotterdam

Dit is wat Tonnie Teunissen opvalt

Een tijd gelden werd mijn vader opgenomen in een zorginstelling in Rotterdam. Als ik op bezoek was duurde het niet lang of andere bewoners vroeger: ‘zuster wilt u me even helpen?’. Omdat ik in de thuiszorg werk, reageerde ik meteen en begon te helpen op de afdeling. De andere verzorgenden zagen dat en hebben we enthousiast gemaakt om de opleiding te volgen. Na jaren met plezier in de thuiszorg te hebben gewerkt was ik echt toe aan de volgende stap. Het bleek een goede keuze!

Wat mij heel erg opvalt in de zorg is de aandacht voor het eten. Ik moet eerlijk toegeven dat ik geen liefhebber ben van pakjes en zakjes. Laten we eerlijk zijn, die kant- en klare producten zijn toch meestal veel minder smakelijk? Waarom worden er van de kant- en klare aardappelschijfjes ingekocht, terwijl je ze ook lekker zelf kunt bakken?

Het is natuurlijk een kwestie van tijd en gemak. Dat snap ik, maar aandacht voor eten kun je ook zien als een activiteit en een middel. Een hoofverpleegkundige heeft het initiatief genomen om meer aandacht te besteden aan zelfredzaamheid. Er is nu een pilot gestart. Dat gaat niet alleen om eten hoor, het is een breder project. We stimuleren alles wat mensen zelf nog kunnen. Ze worden minder verzorgd en daardoor zelf actiever.

Bij ons wonen 9 mensen, we zijn dus een echte kleinschalige afdeling. De open keuken grenst aan de woonkamer. Je bent geneigd om een leeg kopje koffie af te ruimen en voor de bewoner af te spoelen en in de vaatwasser te zetten. Maar laatst dacht ik: waarom laten we  ze dat niet zelf doen? Nu zie ik bewoners zelf de kopjes omspoelen voordat ze in de vaatwasser gaan. Met dat soort kleine veranderingen zijn we begonnen, dat was de eerste stap.

Nu is het tijd voor de volgende fase: we koken steeds vaker samen met de bewoners. In de toekomst willen we ook de boodschappen gezamenlijk gaan doen.

We beginnen al vroeg: meteen na de middagthee, zo rond een uur of 4. Aan tafel gaan we aan de slag met de voorbereidingen voor het eten. Mensen die niet mee kunnen helpen blijven wel aan tafel. Zo krijgen ze toch mee wat we aan het doen zijn en proeven ze de sfeer. De kant-en-klare aardappelschijfjes zijn inmiddels verleden tijd. Nu schillen we samen de aardappels en worden er hele bloemkolen besteld in plaats van zakjes met bloemkoolroosjes.

Het is heel mooi om te zien dat het werkt! Bewoners eten veel beter. Laatst nog toen we aardappels met sperziebonen en gehaktballetjes aten. We scheppen de maaltijden aan tafel op, zodat iemand bijvoorbeeld een extra aardappeltje kan nemen. De pannen gaan leeg en iedereen geniet van de maaltijd!

Mijn tip aan jou als zorgmedewerker is: besteed ook meer aandacht aan eten en kook lekker vers. Helaas kan ik niet werken op de afdeling waar mijn vader woont. Maar ik zoek hem natuurlijk wel vaak op. Dan denk ik altijd: denk aan je eigen ouders en geef de bewoners de zorg die jij je eigen ouders ook wilt geven.

Cookies op Voeding in de Zorg

Om je de best mogelijke ervaring op onze website te kunnen bieden maken we gebruik van cookies. Door deze te accepteren geef je ons toestemming om deze cookies te plaatsen. Wil je liever niet alle soorten cookies toestaan? Dan kun je zelf je cookievoorkeuren aanpassen. Je kunt je voorkeuren natuurlijk ook altijd op een later moment wijzigen. Meer informatie vind je in ons Privacy Statement.

Cookievoorkeuren aanpassen