Zorgmedewerkers aan het woord: Gertia en René 1
  • Gertia en René
  • Regionaal facilitair accountbeheerders
  • Careyn

Zorgmedewerkers aan het woord: Gertia en René

Gertia en René zijn allebei regionaal facilitair accountbeheerder bij zorginstelling Careyn, ze werken nu zes jaar nauw samen. Ze zorgen voor vier grote locaties en vier locaties voor kleinschalig wonen.

Facilitair accountbeheerder, wat is dat?

Gertia: ‘We zijn twee duizendpoten. We zorgen voor het hele gebouw en alles wat erin gebeurt. Van het koekje bij de koffie tot de gevellift voor de glasbewassing. We zorgen dat alles werkt en mensen moeten zich bij ons welkom voelen. We zijn een soort ANWB-steunpunt voor de hele stad. De mensen weten: als je het aan Gertia en René vraagt, dan komt het goed.’
René: ‘We zijn geen managers, we hebben geen personeel en we geven geen leiding. Maar we spreken mensen er wel op aan. Liefst persoonlijk, want het rondsturen van mailtjes om uit te leggen hoe iets moet, dat werkt dus echt niet. Je moet er naartoe.’

Hoe ziet jullie samenwerking eruit?

René: ‘Ik kijk het liefst wat de vraag is en zoek direct een oplossing. Gertia zoekt ook de vraag áchter de vraag.’
Gertia: ‘Ik ben meer van de finetuning: kijk daar nog eens naar, doen we het nu goed met z’n allen?’
René: ‘De ene keer neem ik wat gas terug, een andere keer zet Gertia een extra stapje.’
Gertia: ‘We kunnen het zo van elkaar overpakken. We helpen elkaar, we kunnen elkaar altijd bellen als één van ons een vrije dag heeft.’
René: ‘En we vallen elkaar ook nooit af. Als Gertia nee zegt is het bij mij ook nee, en andersom.’

Hebben jullie een verdeling?

Gertia: ‘We hebben allebei dingen die we leuk vinden om te doen en die gunnen we elkaar ook. Ik vind het bijvoorbeeld leuk om voor de finishing touch te zorgen, dat het dankzij een scheut citronella in het schoonmaakwater lekker fris ruikt bijvoorbeeld, dat er regelmatig iets nieuws in het restaurant is, of een nieuwe koffie-variëteit. Zo voorkom je dat het sleur wordt, ook voor de medewerkers.’

René: ‘Ik houd van de extra dingen, buiten mijn eigenlijke werk. Van de week hadden we in het restaurant een lente-expositie met prachtige foto’s, gemaakt door een oom van mij. Lammetjes in de wei, jonge gansjes. Een bewoonster wilde daar graag afdrukken van, voor op haar kamer. Dat heb ik meteen geregeld. Later kwam ze me bonbons brengen, had niet gehoeven natuurlijk. We zijn er toch voor de bewoners?’

Dus je moet het ook in je hebben?

René: ‘Ja, je moet er plezier in hebben om het mensen naar de zin te maken, om een ander te helpen. Anders moet je dit werk niet gaan doen.’

Speelt dat ook bij eten en drinken?

Gertia: ‘Dat is voor ons heel belangrijk, dus daar besteed ik veel aandacht aan. En niet alleen het eten en drinken zelf, maar ook de gastvrijheid en ambiance er omheen. Ik weet dat de medewerkers weinig tijd hebben, maar je moet toch proberen er iets gezelligs van te maken. We sturen wel eens een mystery guest of we helpen zelf een keer met koken. Het kan ook zo iets eenvoudigs zijn als het goed instellen van de oven, of het verwijderen van de aluminiumfolie omdat je anders geen krokant korstje op de aardappelgratin krijgt.’

Wanneer is je dag goed geweest?

Gertia: ‘Als ik weer mensen op weg heb geholpen. We hebben bijvoorbeeld ‘uit eten in eigen huis’ neergezet. Als ik zie dat medewerkers dat goed oppakken en er zelf trots op zijn, dan is mijn dag goed geweest.’
René: ‘Laatst hebben we een inbraak gehad. Politie over de vloer, heel ingrijpend. Ik ben dan de hele dag bezig om alles te regelen en de rust terug te brengen. Als dat lukt, heb ik het goed gedaan. Daarna stap ik op mijn fiets en ga ik fluitend naar huis. Dan is Careyn meteen ver weg. Al blijf ik gewoon bereikbaar, zeker voor Gertia.’