Koken is plannen

Koken is plannen

“Hoi, zou jij aan Bart willen vragen of hij alvast de aardappels schilt?”

Dit is een telefoontje dat ik regelmatig pleeg, voordat ik naar mijn werk ga. Bart is een bewoner die graag helpt en dat ook goed kan. Het scheelt enorm als de aardappels al geschild en wel in een pannetje klaarstaan, voor mijn dienst om 4 uur begint.

De mensen op mijn groep eten rond de klok van 5. Het is nog steeds een hele klus om alles op tijd klaar te hebben: 1 bewoner eet gemalen, 2 bewoners eten fingerfood (link) en zelf eet ik geen vlees. In totaal zijn we met 7 bewoners en 2 collega’s. Ik kook dus voor 9 personen. Voor iemand die een eenpersoonshuishouden heeft, is dat een heuse onderneming.

Terwijl ik alle benodigde boodschappen uit het magazijn pak, kom ik erachter dat er niet genoeg aardappelen zijn binnengekomen. Ik loop gauw naar een andere afdeling en vraag of zij wat extra aardappelen hebben. Die kan ik krijgen, maar er start een ruilhandel op de werkvloer. Uiteindelijk ruil ik een pak vla  voor een kilo aardappelen. Goede deal, vind ik

Toen ik net begon op onze kleinschalige woonvorm, waar wij zelf koken op de groep, werd ik enorm gestrest van alles wat ik moest klaarmaken. Ik ben namelijk nogal een warhoofd: is de bloemkool gaar, dan moet ik nog beginnen met het schillen van de aardappels. Koken is plannen, heb ik inmiddels geleerd. Ik ben mij erin gaan verdiepen en probeer soms dingen eerst thuis uit. En weet je wat zo leuk is? Koken is hierdoor echt mijn hobby geworden. Ik heb dus van mijn werk mijn hobby gemaakt. Tegenwoordig heb ik moeiteloos 5 kookplaten tegelijk aan en verwarm ik ook nog een oven voor, waar later een schaal met eten in kan. En als een maaltijd toch veel tijd kost om te bereiden, begin ik een kwartier eerder.

Vandaag staat er andijviestamppot op het menu. Ook nu komen verschillende bewoners tijdens het koken even meekijken. Het is altijd oppassen dat ze niet per ongeluk aan de hete kookplaat komen. Terwijl mijn collega de tafel dekt, komt Bart binnenlopen. Ik bedank hem voor het schillen van de piepers. Als dank mag hij de spekjes proeven, ook omdat ik geen vlees eet en hij gek is op spekjes. Komt dat mooi uit. Als alle mensen later aan tafel zitten te genieten, denk ik bij mezelf: ik heb het toch weer geflikt; binnen een uur een maaltijd op tafel gezet, waar iedereen van smult. Het koken is volgens plan verlopen.

Cookies op Voeding in de Zorg

Om je de best mogelijke ervaring op onze website te kunnen bieden maken we gebruik van cookies. Door deze te accepteren geef je ons toestemming om deze cookies te plaatsen. Wil je liever niet alle soorten cookies toestaan? Dan kun je zelf je cookievoorkeuren aanpassen. Je kunt je voorkeuren natuurlijk ook altijd op een later moment wijzigen. Meer informatie vind je in ons Privacy Statement.

Cookievoorkeuren aanpassen